Το ερώτημα για το πόσο χρόνο μπροστά σε οθόνες πρέπει να περνά ένα παιδί απασχολεί συνεχώς τους γονείς, και η πρόσφατη έρευνα δίνει μια πιο σύνθετη εικόνα από ένα απλό όριο ωρών.

Οι ειδικοί συμφωνούν πλέον ότι δεν μετράει μόνο ο συνολικός χρόνος μπροστά στην οθόνη, αλλά και το είδος του περιεχομένου, καθώς και το αν το παιδί το παρακολουθεί μόνο ή μαζί με έναν ενήλικα που συζητά μαζί του αυτό που βλέπει. Παθητική παρακολούθηση γρήγορου, κατακερματισμένου περιεχομένου φαίνεται να επηρεάζει διαφορετικά τη συγκέντρωση σε σχέση με πιο αργό, αφηγηματικό περιεχόμενο.

Ιδιαίτερη ανησυχία υπάρχει για παιδιά κάτω των 2 ετών, όπου η έκθεση σε οθόνες φαίνεται να υποκαθιστά χρόνο που θα χρειαζόταν το παιδί για αλληλεπίδραση πρόσωπο με πρόσωπο, κρίσιμη για την ανάπτυξη του λόγου.

Πρακτικές συμβουλές που προτείνουν οι ειδικοί περιλαμβάνουν σταθερά όρια χρόνου ανάλογα με την ηλικία, προτεραιότητα σε περιεχόμενο που ενθαρρύνει αλληλεπίδραση, και συνειδητή αποφυγή οθόνης τις ώρες πριν τον ύπνο.