Η λεπτή κινητικότητα αφορά τις μικρές, ακριβείς κινήσεις των χεριών και των δαχτύλων, όπως το κράτημα ενός μολυβιού, το κούμπωμα ενός πουκάμισου ή το κόψιμο με ψαλίδι.

Αν και φαίνονται απλές, αυτές οι δεξιότητες χτίζονται σταδιακά και αποτελούν τη βάση για πολλές καθημερινές λειτουργίες του παιδιού.

Όταν ένα παιδί καθυστερεί σε αυτόν τον τομέα, αυτό συνήθως φαίνεται στην καθημερινότητα πριν φανεί οπουδήποτε αλλού, για παράδειγμα δυσκολεύεται περισσότερο από τους συνομηλίκους του να ντυθεί μόνο του, να κρατήσει σωστά τα μαχαιροπίρουνα ή να ζωγραφίσει μέσα σε περιγράμματα.

Ο εργοθεραπευτής εργάζεται στοχευμένα πάνω στη μυϊκή δύναμη των χεριών, τον συντονισμό ματιού και χεριού, καθώς και στην αίσθηση της σωστής πίεσης, μέσα από δραστηριότητες όπως το πλάσιμο πλαστελίνης, το κόλλημα, το κόψιμο σχημάτων ή παιχνίδια με μικρά αντικείμενα.

Η βελτίωση στη λεπτή κινητικότητα δεν επηρεάζει μόνο τη γραφή, αλλά και την αυτονομία του παιδιού σε βασικές καθημερινές δραστηριότητες, κάτι που ενισχύει σημαντικά και την αυτοπεποίθησή του. Στο Λογοτεχνείον, η δουλειά πάνω στη λεπτή κινητικότητα εντάσσεται σε δραστηριότητες που το ίδιο το παιδί βρίσκει ευχάριστες.